بهشت آفاق

یه شعر قشنگ از یه شاعر و نویسنده آلمانی به نام ولفانگ بورشرت می نویسم.

شب ها

روح من مانند فانوس خیابان است

شب که می شود . ستارگان می شکفند٬    بودن آغاز می کند.

با نور لرزان خود    در تاریکی

مثل گربه های عاشق

با برق سبز چشم هایشان

روی بام های شبانه.

به هنگامی که آدم ها و گنجشک ها    در خوابند.

و تنها کشتی ها در بندر تکان تکان می خورند.

وقتی که ماه

خود را از لبه های بام کلیسایی بالا می کشد

در چشم هایم

شعله می کشد

و من می خندم.

باران می بارد

- با من

تنها سایه ام هست و باد

و دست هایم هنوز

پر از عطر کودکی زیباست.

----------

--کتابی که از این نویسنده دارم بعد ها معرفی می کنم. شاید چون الان در حال خوندن کتاب دیگه ای هستم. حس معرفی این نیست.

لحظه های زندگی تند تند داره می گذره. و به انتظار لحظات بهتر دارم این زیبایی ها و خوشی ها رو نادیده می گیرم. دیشب به این نتیجه رسیدم من ادم شعار زده ای هستم٬ چرا؟؟

من یه ادم شعار زدم چون می گم صبر دارم و امید. ولی حالا که چند روزه دنبال کارم و کار نیست نه صبر دارم نه امید.

من یه آدم شعار زدم چون می گم همیشه همسرمو دوست دارم و قدرشو می دونم ولی بیخودی اذیتش می کنم در حالی که اون کاری نکرده.

من یه آدم شعار زدم چون می گم باید از لحظه های زندگی بنحو احسن استفاده کرد ولی ماهرانه لحظه ها رو هدر میدم.

من یه آدم شعار زدم چون می گم حیوونا رو دوست دارم ولی وقتی یه گربه نزدیکم می شه یه متر می پرم بالا!!

من یه آدم شعار زدم چون می گم باید کلی کتاب خوند و مطالعه کرد ولی یه کتاب چند وقته دستمه ولی هنوز نصفش رو هم نخوندم.

من یه آدم شعار زدم که می گم شعار دادن بده ولی خودم خدای شعارم!!!

-----

لطفا" واقعی نظر بدید و از هرگونه نصیحت بپرهیزید.

مشکلی وجود نداشت خودم پست رو ثبت موقت کردم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یه چیزه دیگه که باید بگم من فقط تو سایت ها دنبال کار بودم نه تو کوچه و خیابون. و الان امیدوارم. ولی حیفم اومد این پست رو نذارم.

غافلگیرانه منو برد انقلاب٬ یه مغازه پر از لوازم خوشنویسی٬ قلم و کاغذ و رنگ به رنگ مرکب. و من ذوق زده با مرکب قهوه ای و کاغذهای جدیدم دوباره برای دلم خوش می نویسم.

با تصمیمی بزرگ تمرین می کنم. باید با نستعلیق بیشتر دوست باشم. خدایا بیشتر از این ها به من اراده بده.ممنون خدایا

 -- بر اثر تمرین نداشتن خطم افت شدید داشته. بهتر خواهد شد.

اولین عکسهای پاییزی من:

امروز روز بزرگداشت لسان الغیب شاعر عارف بزرگ تاریخ ادبیات ایرانه. و شاید بهونه ای برای یادآوری سحر کلام حافظ

این هم غرلی معروف و دلنشین از حضرت حافظ :

 -- به امید اینکه خیلی خیلی بیشتر از این ها قدر این حس و حالی که با خوندن اشعار حافظ پیدا می کنیم بدونیم.

--- و تلاش بیشتری برای حضور همیشگی شعر حافظ در زندگیمون داشته باشیم.